Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Licencje, certyfikaty, świadectwa

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Dorota Kazimierczak | 2015-06-17 12:33:54
wielka brytania, certyfikaty, licencje

Z chwilą wejścia Polski do Unii Europejskiej temat przeszkód i barier w dostawach polskich towarów i usług do Wielkiej Brytanii przestał być aktualny.

 

Istniejące specyficzne wymagania odnośnie wprowadzania pewnych towarów na rynek brytyjski nie mają charakteru dyskryminacyjnego, gdyż stosowane są jednakowo wobec wszystkich dostawców i dotyczą wymogów technicznych danego produktu lub posiadania przezeń odpowiednich certyfikatów. Dotyczy to w szczególności przepisów odnośnie kwarantanny zwierząt oraz bardziej niż w pozostałych krajach unijnych restrykcyjnych przepisów w zakresie wyrobów przemysłu meblarskiego (konieczność posiadania certyfikatów na niepalność używanych do ich produkcji materiałów).

W Wielkiej Brytanii jednostką wiodącą w zakresie koordynacji spraw związanych ze standardami i normami technicznymi, testowaniem oraz certyfikacją towarów jest brytyjskie Ministerstwo Handlu i Przemysłu (Department for Business Enterprise & Regulatory Reform).

Obowiązujące w Unii Europejskiej normy techniczne nie stanowią części systemu prawnego i mają charakter dobrowolny. Dyrektywy nowego podejścia zakreślając jedynie ogólne, powszechnie stosowane zasady ochrony życia, zdrowia i środowiska. Rola BERR sprowadza się więc w tym wypadku do stworzenia odpowiedniego systemu (National Measurement System), w którym przedsiębiorstwa mają zapewniony swobodny dostęp zarówno do informacji obowiązujących na ten temat przepisów, jak i do infrastruktury w zakresie testowania i certyfikacji poszczególnych towarów.

Poza Ministerstwem Handlu i Przemysłu, kluczowymi instytucjami zaangażowanymi w problematykę związaną z normami i standardami technicznymi są British Standards Institution (BSI), Standards and Technical Regulations Directorate (STDR), British Measurement and Testing Association (BMTA) oraz United Kingdom Accreditation Service ( UKAS).

British Standards Institution (BSI) jest de facto firmą czy raczej grupą firm wpisaną do angielskiego rejestru firm prawa handlowego (Companies House). Głównym obszarem działalności BSI jest wdrażanie standardów technicznych w różnych sferach przemysłu, ochrony środowiska, bezpieczeństwa i zdrowia. Ponadto, BSI prowadzi szkolenia, seminaria, konferencje, sprzedaje swoje publikacje a także świadczy usługi związane z certyfikacją większości towarów. Organizacja prowadzi również rejestry w zakresie spełniania standardów ISO 9000 i ISO 14001.

Informacje na temat działalności British Standards Institution dostępne są na ich stronach internetowych:www.bsi-global.com lub pod adresem:

British Standards Institution, 389 Chiswick High Road, London W4 4AL, Tel: +44-20-8996 9000

British Standards Institution ma również swoje przedstawicielstwo w Polsce. Przedstawicielstwo BSI w Polsce: BSI Group Polska Sp. z o.o., ul. Królewska 16, 00-103 Warszawa T: +48 (22) 330 61 80, F: +48 (22) 390 44 70, email: infopoland@bsigroup.com: www.bsigroup.pl

National Forum for Conformity Assessment and Quality Policy czyli Narodowe Forum Oceny Zgodności i Polityki Jakości zostało powołane w 1993 r. jako niezależne ciało konsultacyjne finansowane wspólnie przez Standards and Technical Regulations Directorate i British Standards Institution. Sekretariat Forum mieści się w BSI.

Narodowe Forum wykorzystywane jest przez DTI do przekazywania przedstawicielom brytyjskiego przemysłu informacji nt. aktualnej polityki rządu i Unii Europejskiej w zakresie standardów i norm technicznych. Służy ono ponadto do przeprowadzania konsultacji z przedstawicielami miejscowego biznesu na temat obowiązujących norm i wymogów technicznych oraz planowanych zmian w tym zakresie.

United Kingdom Accreditation Service. UKAS jest jedyną działającą w Wielkiej Brytanii instytucją uprawnioną do udzielania akredytacji firmom i laboratoriom w zakresie certyfikacji i testowania poszczególnych wyrobów. UKAS ma formę prawną spółki prawa handlowego (typu non profit) działającą w ramach porozumienia o współpracy ( Memorandum of Understanding) z rządem brytyjskim reprezentowanym przez Standards and Technical Regulations Directorate.

Udzielając akredytacji UKAS zaświadcza o wysokiej jakości i profesjonalizmie poszczególnych jednostek testujących, których usługi są następnie uznawane we wszystkich krajach członkowskich UE a często również i w krajach trzecich.

Wykaz jednostek akredytowanych przez UKAS jest okresowo publikowany przez rządowe wydawnictwo (Stationary Office) w wydawnictwie United Kingdom Register of Quality Assessed Companies. Informacje na temat działalności United Kingdom Accreditation Service dostępne są na ich stronach internetowych: www.ukas.com

 

Najczęściej spotykane certyfikaty

 

Dyrektywy Unii Europejskiej (zwłaszcza tzw. Dyrektywy Nowego Podejścia) wymagają, by szereg towarów (od zabawek po urządzenia elektryczne) sprzedawanych w krajach członkowskich Unii Europejskiej było oznaczone znakiem „CE”. Umieszczenie tego znaku na towarze oznacza, że towar wykonany jest zgodnie z odpowiednimi dyrektywami UE.

Producenci i dystrybutorzy tych towarów na rynku UE mają do wyboru dwie opcje: poddanie towaru testom na zgodność z obowiązującymi przepisami zawartymi w dyrektywach UE i otrzymanie stosownego certyfikatu z jednej z akredytowanych jednostek zajmujących się certyfikacją bądź testowaniem danego towaru, lub umieszczenie znaku „CE” w oparciu o własną samodeklarację, iż towar spełnia wszystkie wymagania zawarte w stosownych regulacjach UE. W tym przypadku odpowiedzialność za ewentualne szkody związane z niepełnym dostosowaniem się do obowiązujących w tym zakresie przepisów spadają na producenta/dystrybutora.

Większość producentów/dystrybutorów sprzedających swoje towary na rynku brytyjskim umieszcza znaki CE w oparciu o samodeklarację zgodności z unijnymi przepisami. Według różnych źródeł szacuje się, że jedynie 10 -20 proc. znaków „CE” umieszczanych jest na towarach po poddaniu ich testom i badaniom przez akredytowane jednostki badawcze.

Certyfikat ENEC wydawany przez organizację CENELEC, a w Wielkiej Brytanii w oparciu o jej upoważnienie przez British Standards Institution (BSI). Certyfikat ten zaświadcza o zgodności urządzeń i komponentów elektrycznych z obowiązującymi w tym zakresie normami i regulacjami unijnymi. Znak ten jest popularny zwłaszcza na rynku niemieckim.

Znak Kitemark - wydawany przez BSI (od 1926 r.) ogólnie rozpoznawany na świecie znak pewności i bezpieczeństwa oznakowanych wyrobów.

Znak VCA-E/e - stosowany do określonych części i komponentów samochodowych takich jak np. reflektory, szyby czy wycieraczki.

Znak Ship's Wheel - stosowany do określonych urządzeń służących do wyposażenia taboru pływającego.

Certyfikat RADMAC - stosowany w przypadku sprzedaży grzejników.

Znak IECQ/CECC - stosowany w obrocie komponentów elektronicznych.

Certyfikaty niepalności mebli - specyficzna brytyjska regulacja obligatoryjnie wymagająca posiadania certyfikatów zaświadczających o niepalności tkanin użytych do produkcji mebli tapicerowanych. W zależności od przeznaczenia mebli (odbiorcy indywidualni bądź np. hotele) istnieje kilka rodzajów tych certyfikatów.

Certyfikaty ISO (np. 9001, 9002 czy 9003) - ich posiadanie nie jest wprawdzie wymagane przez prawo ale ich posiadanie zwiększa wiarygodność danego produktu w pewnych warunkach mogą one polepszyć ofertę eksportową bądź przyspieszyć uzyskanie jednego z niezbędnych na rynku certyfikatów np. znaku CE.

 

Koszty certyfikacji

 

Koszty uzyskania certyfikatów w Wielkiej Brytanii zależą w głównej mierze od:

  • złożoności tematu - tzn. w jaki sposób produkcja danego towaru regulowana jest przez prawodawstwo unijne (czy towar określa jedna dyrektywa, czy też - jak np. w przypadku kabli - w grę wchodzi ok. 100 unijnych przepisów)
  • w jaki sposób producent przygotowany jest do działania na rynku Unii Europejskiej (czy posiada już jakieś unijne certyfikaty, czy ma wdrożone certyfikaty ISO)
  • od przeznaczenia towaru (odbiorca indywidualny czy też tzw. kontraktowy)
  • wyboru odpowiedniej jednostki certyfikującej (istnieją różnice w kosztach uzyskania tych samych certyfikatów w różnych firmach zajmujących się testowaniem i certyfikacja towarów)

Od powyższych czynników zależy nie tylko koszt, lecz również i czas uzyskania certyfikatu. W związku z powyższym koszty wahają się w szerokim przedziale od kilkuset funtów (np. 165 GBP łącznie z VAT) w przypadku testów na niepalność tkanin, które mają być użyte do produkcji mebli przeznaczonych dla odbiorców indywidualnych), do nawet kilkunastu tysięcy funtów w przypadku certyfikatów ISO, których wystawienie wiąże się między innymi z okresowymi inspekcjami pracowników jednostki certyfikującej w firmie starającej się o uzyskanie stosownego certyfikatu.

 

http://www.mg.gov.pl/files/upload/7904/Blue%20Guide%202014_pl.pdf