.
Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Praca na etat

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Dorota Kazimierczak | 2015-06-17 12:25:11
wielka brytania, praca, świadczenia socjalne, zawody

Pracodawca nie ma obowiązku spisywania z pracownikiem umowy o pracę, ale w ciągu dwóch miesięcy od rozpoczęcia pracy pracownik powinien otrzymać na piśmie tzw. warunki zatrudnienia (written statement of terms of employment), które zawierają m.in. stanowisko, wysokość wynagrodzenia, godziny pracy, długość okresu wypowiedzenia.

 

Umowa o Pracę

 

Jeśli wymóg ten nie zostanie spełniony, wtedy pracownik może wystąpić do Urzędu Pracy o nakazanie pracodawcy wydania takiego dokumentu oraz może ubiegać się o odszkodowanie w wysokości równej dwóm tygodniom wynagrodzenia.

Pisemna umowa o pracę jest korzystniejsza dla obu stron, gdyż pozwala precyzyjnie uregulować zależności pracodawca – pracownik; może też zawierać procedury specyficzne dla danego miejsca pracy.

Podczas gdy umowa o pracę to umowa pomiędzy dwoma stronami i teoretycznie strony mogą się w niej zgodzić „na co tylko chcą”, pracodawca nie może zaoferować pracownikowi warunków, które bedą mniej korzystne dla pracownika, niż te określone prawem pracy. Oznacza to, że umowa nie może pozbawić pracownika minimalnych praw nadanych mu ustawowo, ale może zmodyfikować je, by zapewnić korzystniejsze warunki, np: więcej dni urlopowych czy wyższą stawkę godzinową.

 

Krajowa Płaca Minimalna

 

Od momentu zatrudnienia prawie wszyscy pracujący legalnie w Zjednoczonym Królestwie mają prawo do płacy minimalnej, której wysokość jest ustalana co roku i ogłaszana z dniem 1 października.

Od 1 października 2014 obowiazują nastepujace stawki płacy minimalnej:

  • 6,50 funta dla pracowników powyżej 21 roku życia
  • 5,13 funta dla pracowników w wieku 18‐20 lat
  • 3,79 funta dla pracowników w wieku 16‐17 lat

Pracodawcy, którzy płacą swoim pracownikom poniżej płacy minimalnej, podlegają automatycznej karze w wysokości 5000 funtów oraz nakazowi wypłacenia pracownikowi zaległości w pensji według obowiązujących stawek krajowej płacy minimalnej, nawet jeśli stawka ta jest wyższa niż stawka obowiązująca w momencie powstania niedopłaty.

Rozwiązanie takie przyjęto, by chronić pracowników, tj. aby pracownicy nie tracili na tym, że niedopłaty są wypłacane w późniejszym terminie.

 

Dzienne przerwy w pracy

 

Dorosły pracownik, który pracuje przynajmniej sześć godzin, ma prawo do 20-minutowej nieprzerwanej przerwy w pracy, która jest niepłatna. Młodsi pracownicy, w wieku 18 lat lub poniżej, mają prawo do 30-minutowej przerwy po czterech i pół godzinach pracy.

Pewne grupy zawodowe, takie jak kurierzy, policjanci, kierowcy pociągów nie mają prawa do specyficznych (planowanych) przerw, ale powinni je wziąć w dogodnym czasie lub mają prawo do rekompensaty, gdy z nich nie skorzystają.

Dorosły pracownik w ciągu doby ma prawo do 11‐godzinnej przerwy i do jednego wolnego dnia w tygodniu.

Tydzień pracy nie może być dłuższy niż 48 godzin. Ten limit obejmuje także nadgodziny. Pracodawca nie ma prawa żądać dłuższego czasu pracy, jak również zwolnić nas lub pominąć w awansie, jeśli odmówimy pracy w nadgodzinach.

Pracownik może dobrowolnie zgodzić się na wydłużenie dnia pracy, ale zgoda taka powinna być dana pracodawcy na piśmie. Pracownik może w dowolnym momencie zmienić zdanie, jednakże okres, po którym uzyska on ochronę praw, może potrwać od tygodnia do trzech miesięcy.

 

 

Urlop

 

Zatrudnieni w pełnym wymiarze godzin mają prawo do 28 dni płatnego urlopu rocznie, przy czym pracodawca ma prawo zaliczyć dni ustawowo wolne od pracy (bank holidays) jako dni urlopowe pracownika.

Pracownicy zatrudnieni w niepełnym wymiarze godzin również mają prawo do urlopu, ale liczba dni wyliczana jest „pro rata”.

Warunki korzystania z płatnego urlopu oraz wysokość płacy za okres urlopowy powinny być jasno określone w umowie o pracę.

Prawie wszyscy pracownicy mają prawo do płatnego urlopu w dniach, w których muszą wykonywać nastepujące obowiązki:

  • Ławnika w sądzie
  • Przedstawiciela związkow zawodowych
  • Przedstawiciela odpowiedzialnego za BHP w miejscu pracy
  • Jeśli zmuszeni są szukać nowej pracy jako rezultat zwolnienień pracowniczych
  • Jeżeli biorą udział w szkoleniu, które organizowane jest przez pracodawcę
  • W przypadku kobiet spodziewąjących sie dziecka ‐ jeżeli mają wizytę u położnej


Prawa i obowiązki

 

Do obowiązków pracodawcy należy zapewnienie bezpiecznego środowiska pracy. Dotyczy to przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, jak i prawa do równego traktowania bez względu na płeć, wiek, pochodzenie rasowe, orientację seksualną czy wyznanie religijne.

Pracodawca musi zapewnić właściwą procedurę wnoszenia skarg (grievance policy), jak i sprawiedliwego rozstrzygania sporów i przesłuchań dyscyplinarnych (disciplinary procedure).

 

Okres wypowiedzenia

 

Ustawowy minimalny okres wypowiedzenia zależy od długości okresu zatrudnienia. Im dlużej pracował pracownik, tym dłuższy okres wypowiedzenia mu przysługuje:

  • Jeden tydzień, jeśli pracownik pracował co najmniej miesiąc, ale krócej niż dwa lata
  • Dwa tygodnie, jeśli pracownik zatrudniony był przez okres dłuższy niż dwa lata
  • Po dwóch latach ‐ dodatkowy tydzień za każdy przepracowany rok, aż do maksimum 12 tygodni

Pracodawca nie może dać krótszego wypowiedzenia niż ustawowe minimum, ale może dać dłuższe, jeżeli tak zostało ustalone w kontrakcie.

W przypadku pracownika zbliżającego się do wieku emerytalnego, pracodawca musi dać przynajmniej sześciomiesięczne wypowiedzenie.

Powyższe zasady nie obowiązują, jeśli pracownik poważnie naruszy postanowienia umowy (gross misconduct) i pracodawca ma prawo rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia.